Sobotni spacer

21 Maj

2016.05.21

Po ostatniej dość krótkiej wycieczce odczułem dość mocno niedosyt górskich wędrówek i mimo lekkiego załamania pogody zaplanowałem na kolejną sobotę poranny wypad. Pomyślałem sobie, że dobrze będzie wejść na Bukkenibbę, górkę, której nie udało mi się zdobyć zimą. Jednak siedząc w piątek w pracy i spoglądając za okno na nieustający deszcz, moje plany rozmywały się z każdą mijającą godziną. Nawet jeśli sobota miała okazać się bezdeszczowa (a taką właśnie pogodę zapowiadali) to i tak trasa może okazać się zbyt ciężka do przejścia. W końcu nie ma to jak grzęznąć w podmokłym gruncie. Z żalem zrezygnowałem z sobotniej wyprawy.

Jednak w piątek wieczorem do głowy wpadł mi pomysł na inną wycieczkę. I był to pomysł jak najbardziej do zrealizowania w obecnej sytuacji. Jako, że sąsiedni do Bukkenibby szczyt -Bukkanibba również leży w gestii moich zainteresowań i mniej więcej wiem którędy się nań wchodzi, postanowiłem zrobić dokładniejszy rekonesans w tym rejonie. Parę lat temu szedłem tą trasą i choć na samą górkę nie wlazłem, pomysł odświeżenia sobie tego szlaku wydał mi się idealny. Tym bardziej, że miałem iść szeroką drogą, ani razu nie schodząc na wąską trawiastą i zapewne podmokłą ścieżkę.

Trasa zaczyna się w Ølensvåg, przy drodze numer 543, jakieś trzysta metrów od skrzyżowania z drogą E134. Na dość sporym parkingu można śmiało pozostawić auto. Okolica jest gęsto zaludniona jak na norweskie warunki, więc początkowo mija się typowe skandynawskie domostwa i gospodarstwa rolne. Już po kilkunastu metrach mogłem podziwiać robiącą wrażenie panoramę fiordu z charakterystyczną sylwetką platformy wiertniczej przycumowanej do nabrzeża stoczni.

IMG_0218 a

Widok platformy wiertniczej przycumowanej przy brzegu fiordu zawsze robi wrażenie.

IMG_0295 a

Dla porównania to samo ujęcie zrobione podczas drogi powrotnej

IMG_0221 a

Widok na stocznię i drogę, którą już pokonałem

Po drodze mijałem domy, farmy, miejsce wydobycia kamieni. Na jakimś polu zobaczyłem kilka spacerujących saren. Gdy minąłem ostatnie zabudowania, nachylenie drogi gwałtownie wzrosło a ja poczułem jak robi się gorąco. Ściągnąłem bluzę i upchałem ją w plecaku. Chwilę trwało nim wreszcie droga pod górę się skończyła i zaczął się płaski odcinek.

Spoglądając na mapę, można dostrzec, że droga wiedzie pomiędzy dwoma pasmami gór a cała dolina to teren poprzecinany żyłkami strumieni spływających z okolicznych zboczy. Nieduże jeziorka wśród wysokich traw nie są tu wcale rzadkim widokiem. I choć sama droga pozostaje względnie sucha to już zejście z niej niesie ze sobą ryzyko przemoczenia butów. Gdyby trzymać się cały czas głównego szlaku, zaprowadziłby on nas do miejscowości Innbjoa na północy półwyspu. Jednak alternatywą są pomniejsze dróżki prowadzące na mijane góry. Pierwsza, odchodząca w prawo prowadziła na Ormåsen, szczyt o charakterystycznym, ciekawym kształcie. Jakiś czas później kolejny drogowskaz kieruje na lewo na Bukkanibbę.

IMG_0227 a

Kierunek Bukkanibba

IMG_0229 a

Droga niemal przez całą wycieczkę prezentowała się tak

IMG_0230 a

To płaskie wzniesienie za drzewami to Bukkanibba

Zwalczyłem w sobie pokusę, żeby już teraz udać się w tym kierunku. Jeden rzut oka na stan ścieżki pomógł mi odłożyć wyprawę na ten szczyt na inny, późniejszy termin. Poszedłem dalej i wkrótce dotarłem do drewnianego mostku przerzuconego przez jeden ze strumieni. Za mostkiem natrafiłem na ławeczkę oraz odchodzącą w na południowy wschód inną drogę. Ta na północ prowadziła na Bjoa (tak ogólnie określa się dwie sąsiadujące ze sobą wioski: Innbjoa i Utbjoa). Postanowiłem sprawdzić tę południową drogę ale ta po kilkunastu minutach kończyła się gęstwiną krzaków i musiałem wrócić. Na spacer do Bjoa nie miałem już ochoty. Wiedziałem zresztą jak wygląda ta droga. Kiedyś pokonywałem tę trasę idąc właśnie z Innbjoa na najwyższy w tej okolicy szczyt Gråhorga. Szlak na tę górę prowadził właśnie z tej drogi, nieco bardziej na północ od mojego położenia.

IMG_0233 a

Mostek prezentował się całkiem przyzwoicie

IMG_0235 a

Z drugiego brzegu też wyglądał nieźle

IMG_0237 a

Można było nawet przysiąść i odpocząć

IMG_0244 a

A to już dalsza trasa

IMG_0250 a

I widok na jedno z licznych jeziorek

IMG_0256 a

Tam też warto kiedyś się wspiąć

Zawróciłem więc i udałem się w drogę powrotną. Przeszedłem przez mostek, minąłem szlak na Bukkanibbę a potem na Ormåsen i zanim się spostrzegłem już schodziłem w kierunku Ølensvåg. Teraz było widniej, mogłem więc przyjrzeć się oddalonym zboczom Bukkenibby. Dostrzegłem również oddaloną dolinę Vats a także zarysy gór Krakkanuten oraz Fuglen.

IMG_0261 a

Bukkenibba widziana w drodze powrotnej

IMG_0266 a

Raz jeszcze Bukkenibba – mój cel na najbliższą przyszłość

IMG_0268 a

A to już górki w okolicy Ølen i dalszej

IMG_0270 a

Bukkenibba po lewej, dalej widoczne Vats oraz zarys Krakkanuten i Fuglen

IMG_0273 a

Ostatni widok na Bukkenibbę

Kiedy droga skręciła na wschód moim oczom znów pokazał się fiord Ølsjøen oraz sylwetka platformy wiertniczej. Co prawda platformy były dwie, jednak ta bliższa przesłaniała zupełnie tę drugą. Wyłaniające się zza chmur słońce tworzyło spektakularny widok. Ponownie minąłem czyjeś domy i farmy. Jeszcze raz ujrzałem sarnę (tym razem jedną), która uciekła spłoszona na mój widok. Dotarłem do auta na parkingu mając w nogach ponad 9 km i niecałe dwie i pół godziny marszu.

BezNazwy_Panorama1

Farma w drodze powrotnej

IMG_0286 a

Powrót do cywilizacji

IMG_0287 a

I pomyśleć, że tutejsi mają takie widoki na co dzień

mapa

Sobotnia trasa wyglądała tak

profil

I tradycyjnie profil trasy

One thought on “Sobotni spacer

  1. Fajna wycieczka, ale jeszcze lepsza jest jak sie pokonuje ja rowerem.
    Podjazdy na poczatku sa dosc ciezkie i trzeba miec noge, zeby zakrecic tam korba, ale potem jest niezla adrenalina kiedy przejezdza sie rozpedzonym jak pocisk przez te rzeczke obok mostku 😉
    Polecam sprobowac – micha sie smieje i ma sie energie na pokonanie kolejnych podjazdow.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *